21 Haziran 2013 Cuma

Biraz Daha Bekle

             Günaydın. Günaydın dediği günlerde, o günümün nasıl geçtiği hakkında henüz bir fikri yoktu.

             Daha anlatmadım ona herşeyi, neden anlatmadığımı bilmiyorum. Tam 8 aydır haftada en az 3 kez görüşüyorduk fakat bu hafta pazar günü gelmiş olmasına rağmen hiç görüşmedik. Neden böyle oldu sorusuyla kavga ediyorum sanırım 36 saattir.

             Odamı toplamayı unuttum. Evi de 1 aydır toplamayı unutuyorum. Telefonumun şarj aletini bulmak için itfaiye çağırabilirim. Bulduğum ilk tişörtü ve pantolonu giyip o evden kurtuldum. Komşuluk ilişkilerinin olmadığı bir mahallede oturduğum için mutluyum. Yoksa çoktan atarlardı beni buradan. Nereye gittiğimi bilmiyorum. Deniz kokusu beni kendine çekiyor. Sahil yoluna girdiğimi fark ettiğimde telefonum çalıyordu. 
Annem, özlemiş beni. Neden gelmiyorsun dedi. Çalışıyorum işler çok yoğun dedim. 19 yaşından beri bu yalanı atıyorum. Onu tanıdığımdan beri  eve gitmiyorum. Ben de çok özledim. Ama gidemiyorum o bu şehirde oldukça bırakamam ben burayı. Telefonu kapattığımda ellerim titriyordu. Annemin sesi böyle yapıyor beni. Ona ben de seni çok özledim dediğimden çok daha özledim. Telefonla konuşurken denize iyice yaklaşmışım. Devam ettim. Kumların üstünde hiç kimsenin olmadığı günler çok zor olur burada. Öyle bir gün. Kumların üstüne inmedim. Beton yolda yürüyorum. Aklımdan neden böyle oldu sorusunu çıkaramıyorum. Sahil çok uzun. Yorulana kadar yürümeyi düşünüyorum. İleride kumların üstünde iki kişi görüyorum. Ellerinde siyah bir poşet var. Yaklaştım. Akşamdan kalma bira şişelerini toplayan çocuklar. Beni görünce korktular. Yüzlerini çevirdiler. Utanıyorlar. Yaptıkları işin ne kadar değerli ve şerefli olduğundan haberleri yok.

              Yürümeye devam ettim. Az ileride iki kişi daha gördüm. Sahil boyunca koşuyorlar. Yüzlerini göremiyorum aramızda yaklaşık 100 metre var. Biraz daha yürüdüm. Çok özlediği bir yüzü gördüğünde bir anda ondan nefret edebilir mi bir insan. Ben özel derse gittiğini düşünüyordum. Sanıyorum sahilde koşma ve birbirine sarılma konusunda özel ders veriyor. Hayatımın en zor sınavına girdim bir an. Yanlarına gidip bağırıp çağırma ve susup devam etme konusunda kararsızım. Bir sigara yaktım uzaktan birbirlerine yaptıkları figürleri izliyorum. Bu hikayenin sonunun böyle olacağını hiç düşünmemiştim. Ve bunu yazdığımda onu görmeyeli 4 sene olmuştu.



             

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder